Tussen puin en minikoetjes: onze verbouwing is in volle gang

Door: Naomi
Drie jaar hebben we hier naar toegewerkt, en nu is het eindelijk zover: onze grote verbouwing is begonnen! Een spannende, intense periode waarin alles tegelijk gebeurt: het huis op de schop, ons tijdelijke verblijf, en Reza die steeds meer hulp nodig heeft. In deze blog geef ik je een update over hoe het gaat, wat we meemaken en hoe we ons als gezin staande houden in deze drukke maar bijzondere tijd.

Inmiddels zitten we in week 6 van onze verbouwing. De eerste drie weken hebben we nog thuis gewoond. Dat hadden we zo gepland naar aanleiding van de planning van de aannemer, en ook om de kosten zoveel mogelijk te drukken. Het idee was dat we pas zouden vertrekken als het huis te onleefbaar werd, vooral voor Reza, zodat we de rust konden bewaren.
Al snel lag de bouw voor op schema, hartstikke fijn natuurlijk! Maar daardoor moesten we op een gegeven moment tóch wat op de rem trappen, want we konden nog niet naar ons tijdelijke verblijf. Gelukkig hebben we Bouwbedrijf Rooijakkers, een geweldige aannemer die goed met ons meedenkt! Ook met Reza werd rekening gehouden: de bouwvakkers begonnen pas met herrie maken zodra hij naar school was, en stopten zodra hij weer thuis kwam. Dat was echt fantastisch!
Voor ons was het behelpen: continue aanwezigheid van mensen, even het huis ontvluchten als de herrie te veel werd, en je privacy is minimaal. Het wennen aan deze situatie was vrij intens kan ik je vertellen.

Toen het weekend eindelijk daar was om te vertrekken, moesten we niet alleen al onze spullen pakken, maar ook de hele benedenverdieping leegmaken, omdat deze op maandag al gestript zou worden. Dit kwam dus doordat de bouw voor lag op schema. Dat was een flinke uitdaging! We zouden eigenlijk op zondag naar de “Spieren voor Spieren-dag” in Amsterdam gaan, en dachten dat we dat wel zouden kunnen combineren met het verhuizen. Maar al snel kwamen we tot de conclusie dat het onmogelijk was om op tijd in Amsterdam te zijn, daarna weer terug om in te checken bij ons tijdelijke verblijf, én ons huis leeg te hebben. Erg jammer dat we dit uitstapje moesten missen, maar het was helaas niet anders. Zonder dit uitstapje was het al haasten geblazen!

Toch had Reza dit jaar al een bijzonder moment: hij was te zien in een tv-commercial én online in de zomercampagne voor Spieren voor Spieren. De commercial was een ingekorte versie van de video die eerder tijdens het Spieren voor Spieren-gala in maart 2025 vertoond werd. Zo kon Reza toch een speciale bijdrage leveren, ook al konden we de “Spieren voor Spieren-dag” zelf dit keer niet meemaken.

We zijn inmiddels gesetteld in ons tijdelijke verblijf in Gerwen, waar we nog ongeveer 3,5 week zullen blijven. Daarna moeten we helaas nog één keer verhuizen, omdat het niet gelukt is om de hele bouwperiode op één adres te verblijven. Het is even flink schakelen, maar we maken er het beste van en proberen ons tijdelijke thuis zo gezellig en praktisch mogelijk te maken voor ons gezin.
Het bevalt ons hier overigens prima. Ik heb altijd al in het buitengebied willen wonen, en nu mag ik er even van proeven. We zitten naast een weiland met minikoetjes, en Reza vindt het helemaal geweldig dat hij ze elke dag mag voeren. De koetjes kennen hem inmiddels. Zodra hij naar buiten komt, beginnen ze al te loeien van blijdschap! 🐮

Met de verbouwing gaat het ook goed. De aanbouw staat al, compleet mét waterdicht dak. Dit laatste is volledig kosteloos gerealiseerd door Meulendijks Dakwerken uit Heeze, waarvoor we ontzettend dankbaar zijn. Nu wordt er hard gewerkt aan het binnenwerk: niet alleen een aangepaste bad- en slaapkamer voor Reza, maar ook onze hele benedenverdieping wordt rolstoeltoegankelijk en doorgankelijk gemaakt. Dat betekent muren verplaatsen of zelfs verwijderen, deuren verplaatsen en verbreden, drempels eruit en nieuwe leidingen aanleggen. Helaas zijn hierbij bestaande leidingen geraakt, wat ook opgelost moet worden. Bovendien zijn er twee lekkages ontdekt, die eveneens gerepareerd worden. Ons huis ligt dus letterlijk even in puin 😉. Maar ik ga jullie op de hoogte houden, en zal later nog meer sponsors benoemen en bedanken die deze verbouwing mogelijk maken. Bouwgerelateerde bijdragen mogen zich direct melden bij Bouwbedrijf Rooijakkers (0492-523246), en natuurlijk blijft iedereen welkom om zich als sponsor aan te melden!

Ondertussen probeer ik ook nog om mijn salon aan huis draaiende te houden, wat soms behelpen is. Het blijft een uitdaging om de rust te bewaren als er naast mijn werkruimte wordt geboord en gehamerd. Ik probeer daarom minder dagen te werken, maar dat moet wel passen met de planning van mijn klanten en het aantal afspraken voor die week.

De stresslevels bij Peter en mij zijn inmiddels torenhoog. Drie jaar hebben we toegewerkt naar dit moment: naar deze belangrijke verbouwing, die voor ons zo veel betekent. De lange en pittige strijd, alle energievretende gesprekken: nu komt alles samen. Dit valt ons zwaar, want er is geen ruimte voor missers. Het is nu of nooit.
Peter en ik zijn ontzettend moe. We hebben wallen tot op onze knieën en soms weten we gewoon niet hoe we alle ballen in de lucht moeten houden. De combinatie van de verbouwing, ons werk en de intensieve zorg voor Reza slurpt al onze energie op.

En dan is er Reza… de afgelopen maanden gaat hij helaas ineens hard achteruit. Zijn loopvermogen vermindert, traplopen is nagenoeg onmogelijk geworden en hij zakt regelmatig spontaan door zijn benen. Het breekt mijn hart om te zien hoe hij hierdoor angstiger wordt en dingen uit de weg gaat. Reza is nu 7 jaar, en de ziekte laat kinderen tussen de 8 en 12 jaar hun loopvermogen verliezen. Wij hebben het hier nu ook ontzettend moeilijk mee; elke dag nemen we afscheid van kleine stukjes van Reza’s zelfstandigheid en voelen we het voortdurende verdriet van dit ‘levend verlies’. Ik hoop zó dat het nog even uitblijft, dat hij nog niet bij die “vroege” categorie hoort... 🙏

Door Reza's achteruitgang zijn we dus ook al begonnen met het traject voor een aangepaste rolstoelbus. Reza kan niet lang meer zelfstandig zitten in de auto zonder risico op instabiliteit en scoliose. Bovendien heeft zijn rolstoel sinds kort elektrisch aangedreven wielen. Die is daardoor zo zwaar geworden, dat ik 'm niet meer in de auto getild krijg.
De gemeente betaalt alleen de aanpassingen van de rolstoelbus en stelt dat deze niet ouder mag zijn dan drie jaar. De aanschaf van de bus zelf komt volledig voor onze eigen rekening. Een bedrag dat in de tienduizenden loopt. Samen met de andere torenhoge kosten van Reza’s zorg is dit voor ons helaas onmogelijk om alleen te dragen.

Daarom blijven wij ontzettend dankbaar voor jullie steun. Zonder onze crowdfunding hadden we deze verbouwing nóóit kunnen beginnen, en hopelijk kunnen we straks ook de bus realiseren. Alle hulp, groot of klein, blijft voor ons van onschatbare waarde! 💛

Dank jullie wel dat jullie ons volgen, steunen en meeleven in deze intense tijd! 

---

Doneer voor de rolstoelbus